FANDOM


Stub Ten artykuł to zalążek artykułu.
Możesz pomóc Shingeki no Kyojin Wiki rozbudowując ją!

Sama w to nie wierzę... ale najprawdopodobniej jako pierwszy człowiek w historii weszłam w interakcję z tytanem.— słowa Ilse zapisane w jej dzienniku
Ilse Langner (イルゼ・ラングナー, Iruze Rangunā) była członkinią Korpusu Zwiadowczego. Brała udział w 34. ekspedycji poza mury i należała do drugiej brygady, odpowiedzialnej za lewe skrzydło. Opisała bardzo przydatne informacje w swoim notatniku na temat mówiącego tytana, którego napotkała. Później, dziennik ten pomógł w badaniach naukowych Hange Zoë.

Wygląd Edytuj

Ilse posiadała cechy wyglądu fizycznego bardzo zbliżone do Ymir. Miała krótkie, czarne włosy, które były rozdzielone po prawej stronie twarzy, lekko opaloną cerę, złote oczy oraz piegi. Nosiła standardowy mundur Korpusu Zwiadowczego z zieloną peleryną i szarą bluzką pod spodem.

Osobowość Edytuj

Ilse sprawiała wrażenie osoby dość emocjonalnej, lecz odważnej, próbując zachować stanowcze nastawienie w momentach rozpaczy. Wydawała się być bardzo wiernym i inteligentnym żołnierzem. Bardzo również troszczyła się o swoją rodzinę, co zostało ukazane w jej ostatnich chwilach życia, gdzie głęboko żałowała swojej niemożności odwdzięczenia się za wszystko swoim rodzicom. Ilse uważała się za dumną członkinię Korpusu Zwiadowczego i była zdecydowana zrobić wszystko, co tylko mogła. Choć spędziła czas jaki mogła na udokumentowaniu wszelkich informacji jakie mogła tylko nabyć od Tytana Mówiącego, ostatecznie utraciła jednak swój spokój, gdy poruszyła kwestię jedzenia ludzi i zaczęła krzyczeć na skulonego tytana zanim zaczęła uciekać ze strachu.

Fabuła Edytuj

W czasie 34. ekspedycji poza Murami, całe skrzydło Ilse zostało zmasakrowane, a ona sama była jedyną ocalałą. Będąc bez konia i ze zniszczonym sprzętem do manewrów przestrzennych, porzuciła swój sprzęt i zaczęła biec na nogach w stronę północy, czyli do pobliskiego lasu, szukając szlaku powrotnego do murów. Wiedząc, że jej szanse na przeżycie są znikome, wyciągnęła swój notatnik i zaczęła dokumentować swoje doświadczenia, mając nadzieję, że jej notatki okażą się chociaż nieco przydatne dla ludzkości w przyszłości.

Ilse writes her will in her last moments

Ilse zostaje przyparta do drzewa przez tytana

Po obfitym biegu, przypadkowo natknęła się na tytana, który zaczął ją gonić i przyparł ją do drzewa. Jednakże, zamiast natychmiast pożreć dziewczynę, tytan wstrzymał się, co nakłoniło ją do zastanawiań czy nie jest on odmieńcem. Następnie zaczął mówić, wypowiadając "subiekt Ymir" oraz "Pani Ymir... Miło widzieć", jednocześnie pochylając się w widocznym szacunkiem.

Była doszczętnie zdezorientowana tym, że tytan potrafi składać zdania i kwestionowała go na temat tego czym są tytani i skąd się wzięli, jednocześnie zapisując każde pytanie i reakcję tytana w swoim notatniku.

Jednakże, tytan nie odpowiedział, a zamiast tego zaczął jęczeć i wyglądał na coraz bardziej sfrustrowanego. Ilse zaczęła gniewnie krzyczeć i pytać dlaczego tytani jedzą ludzi oraz jaki jest ich cel; nazywając ich bezużytecznymi bryłami mięsa, które powinny zniknąć z tego świata. Sfrustrowany tytan zaczął odrywać swoje policzki, wyrywając z nich mięso, które zaczęły tryskać strumieniami krwi.

Ilse Langnar's death

Śmierć Ilse

Przerażona Ilse próbowała uciec, lecz szybko została schwytana przez tytana, próbując jednocześnie uwolnić swoją głowę z jego ust, lecz bezskutecznie. Tytan odgryzł jej głowę, lecz nie pożarł całego ciała. Po zabiciu jej, tytan zostawił jej ciało w dziupli drzewa i odszedł.

Rok później, Hange Zoë i Levi Ackermann odkryli jej ciało i notatnik w tym samym miejscu, w którym pozostawił je tytan i rozpoznali je jako Ilse ze względu na jej opaskę. To później umożliwiło Hange napisanie petycji do Erwina Smitha, aby zezwolił jej na schwytania i badania nad tytanami.

Później po bitwie o Shiganshinę, gdy Erwin Smith zaczął lamentować nad osłabionymi nadziejami swoich marzeń, Ilse znajdowała wśród wielu poległych żołnierzy Korpusu Zwiadowczego w wyobrażeniach Erwina, który chciał wiedzieć czy ich śmierć posiadała jakiekolwiek znaczenie.

Statystyki Edytuj